Christen in woord en daad


De FIAT-Vereniging spoort christenen aan om vanuit het Evangelie tezamen een weg naar innerlijk geluk te vinden via een kleine leefregel. Deze regel van gebed, viering en samenkomen, helpt ons groeien als christen in betrokkenheid onze de medemens.


Inleiding


Om voluit de doopselgenade te beleven biedt “FIAT” enkele bakens aan onder de vorm van een kleine leefregel.

De overweging van het Woord, het gebed en de sacramenten helpen ons inderdaad om ons leven te laten omvormen door de Heer en om Hem beter te leren kennen. De noodzaak om tijd te geven aan de Heer omwille van Hemzelf hindert niet bij de vervulling van onze plicht van staat; integendeel, het helpt om ze beter te vervullen.

Deze geestelijke weg in de vorm van een kleine leefregel bestaat uit verschillende raadgevingen die geen andere zijn dan die van de Kerk en die eenieder volgens zijn eigen mogelijkheden en in zijn eigen situatie, ingaande op de uitnodiging van de Heer, in praktijk kan brengen.

Een kleine leefregel

Dagelijks
 De dag beginnen met het kruisteken en hem toewijden aan God, in verbondenheid met Maria, de nederige dienstmaagd van de Heer.

 Een geestelijke lezing, genomen uit het Woord van God in de liturgie van de dag, of uit het leven van een heilige: een gemakkelijke en doelmatige manier om zich als christen te laten vormen.

 Het dagelijkse bidden van het FIAT-gebed en van de rozenkrans, indien mogelijk samen met anderen: als gezin, met vrienden,…

 Een gebedstijd voorzien gedurende de dag: bij voorbeeld uit Gebeden voor elke dag, aanbidding, meditatie, het Angelus, enz…

Geregeld

 Deelnemen aan de zondagsviering, en indien mogelijk ook aan de eucharistievieringen
in de week.

 Regelmatig het Sacrament van de verzoening ontvangen, een genade van geestelijke genezing.

 Jaarlijks deelnemen aan een “cenakel-retraite”.

 Tijd uittrekken voor christelijke vorming; er zijn tal van mogelijkheden, aangepast aan eenieders nood.

 Actief deelnemen aan activiteiten van evangelisatie, die georganiseerd woorden door de plaatselijke kerkgemeenschap of op niveau van het bisdom.

1. Het Kruisteken


De dag beginnen met het kruisteken: hoe eenvoudig! En toch is er niets dat dit kan evenaren. Het is tegelijk een groet aan de heilige Drie-eenheid: Vader, Zoon en heilige Geest, en toewijding van de dag aan God, in verbondenheid met het offer van Jezus op het kruis. Op die manier kunnen we vertrouwvol de dag tegemoet zien, “Intussen weten wij dat voor wie God liefhebben alles zich ten goede keert…”. (cf Rom 8,28).

Laat ons, zoals Bernadette, van Maria leren hoe het kruisteken te maken op een rustige wijze. Wie zou ons beter dan Maria kunnen inleiden in het leven van de heilige Drie-eenheid? Zij is de dochter van de Vader, de moeder van de Zoon en de bruid van de heilige Geest.

2. Dagelijkse Evangelielezing


In de eucharistieviering biedt de Kerk ons elke dag bepaalde passages aan uit de heilige Schrift. Zij biedt ons het Woord van God ter overweging aan. Niet iedereen heeft de gelegenheid om dagelijks de heilige Mis bij te wonen, maar wij kunnen bij het begin of gedurende de dag enkele minuten uittrekken om ons hart te laten raken door het krachtgevende Woord van God.

Dit zelfde Woord van God dat overwogen wordt en waarrond gebeden wordt, overal ter wereld, verbindt ons op mysterieuze wijze met elkaar in een soort universele broederschap van de Kerk.

3. Verbonden met Maria


Het dagelijks bidden van de rozenkrans werd bijzonder aangemoedigd door Johannes Paulus II in zijn Apostolische brief. De rozenkrans van de Maagd Maria (oktober 2002) waarin hij ons uitnodigt te bidden in het gezin, voor de gezinnen en voor de vrede. De FIAT-rozenkrans en het inleidend FIAT-gebed, evenals de slotzang, komen helemaal tegemoet aan die oproep van de Paus. De symbolische betekenis van de FIAT-médaille is een samenvatting van onze christelijke identiteit.

4. Eucharistie als geestelijk voedsel


Deelnemen aan de eucharistie is telkens een bevoorrecht moment om ons leven, met vreugden en zorgen, aan God aan te bieden. Zij geeft ons de kracht in Christus om steeds meer zout van de aarde te zijn.

Bovenal is het belangrijk om bij de eucharistieviering open en ontvankelijk te zijn voor wat God ons wil zeggen en wat Hij ons wil geven doorheen de dienst van het Woord en het breken van het Brood. Elke eucharistie is een persoonlijke ontmoeting met God: Hij heeft het initiatief.

Pater Philippe Verhaeghen, benedictijn, stelde ons voor om bij de offerande heel ons “zijn”, – met zijn rijkdom en liefdesbekwaamheid, maar ook met zijn zwakheden en beperkingen – , samen met het brood en de wijn op te dragen, opdat Christus ze tot zich zou nemen en wij op die manier méér op Hem zouden gelijken.

Tenslotte beperkt dit sacrament zich niet tot de eucharistieviering, maar moeten we het vertalen in ons dagelijks leven. Dát is de zin van de zending die de priester uitspreekt op het einde van de viering. Wanneer hij zegt: “Ga nu heen in vrede”, dan is dat het einde van de mis, maar tevens het begin van de zending.

5.Deelnemen aan de zending van de Kerk


De FIAT-vereniging heeft niet als opdracht zelf de directe verkondiging te organiseren, maar zij moet zich wel ter beschikking stellen van de verkondiging zoals die door de Kerk op verschillende niveaus wordt ter harte genomen: op lokaal, parochiaal, diocesaan en internationaal niveau.

Elke christen moet open staan voor de missionaire dimensie van de Kerk in de ruimste zin van het woord. Sommigen zijn geroepen tot een caritatieve of sociale dienst, anderen tot geestelijke begeleiding of tot een dienst die verbonden is met bijbelstudie, liturgie of catechese. Sommigen zullen meewerken met de directe evangelisatie; anderen zullen de heiliging van hun gezinsleven ter harte nemen of zich concentreren op hun plicht van staat.

Het komt er vooral op aan te leven in openheid voor de leven- gevende adem van Gods Geest en, in verbondenheid met Maria, een houding aan te nemen van beschikbaarheid voor een authentiek getuigenis van Christus, in vreugdevol vertrouwen, daar waar Hij ons wil.

6. Het sacrament van de verzoening


Het sacrament van de verzoening is een sacrament van innerlijke genezing. Ook sprak kardinaal Danneels er over als over een “transfusie met Christus’ bloed” die ons zuivert van alle geestelijke bloedarmoede.

Nooit zal men het verhaal van de verloren zoon volledig doorgrond hebben: de Vader staat altijd op wacht. Met open armen staat Hij op de uitkijk naar elk van ons, heel persoonlijk, om ons tegen zijn hart aan te drukken. We moeten ons goed op dit sacrament voorbereiden: het is niet zo maar iets oppervlakkigs; wij moeten verder zien dan onze psychologische allergie om van die buitengewone genade deelachtig te worden. Er zijn dus redenen te over om de Heer te vragen nieuwe priesterroepingen op te wekken in zijn kerk om bedienaren te zijn o.a. van Zijn vergeving en Zijn vrede.

7. Even stilstaan


Meer en meer christenen zien uit naar een langere tijd van verdieping, of zij nu al dan niet deel uitmaken van een gebedsgroep, een deelgroep of een groep van evangelisatie.

Nu wij leven in een wereld zonder duidelijke bakens wordt zo’n moment van bezinning meer en meer als broodnodig ervaren. Wij moeten ons innerlijk leven terug tot eenheid brengen en onderscheiden of wat wij aan het doen zijn overeenkomt met de wil van God. Wij moeten, zoals de Heilige Augustinus het zegde, opnieuw ontdekken “dat ons geluk in God gelegen is”.

Vele bestaande initiatieven komen aan dit verlangen tegemoet, mee bepaald tal van weekend recollecties en retraites.

Tot slot


Het is waar: God heeft ons om zo te zeggen geroepen uit het niets om ons het bestaan aan te bieden.

Hij heeft ons vrij gemaakt zoals Hijzelf vrij is en in staat om te beminnen zoals Hij ons bemint.

Hij komt zelf naar ons toe en nodigt ons uit te leven in liefdevolle verbondenheid met Hem.

Hoe zouden we dan niet blij en verrast “Ja” zeggen, samen met Maria, voor zoveel voorkomendheid, en hoe zouden wij ons bestaan dat wij ontvangen hebben niet afstemmen op Zijn eigen eeuwig leven?