Christen in vraag gesteld

De Christen in vraag gesteld



L.J. Kardinaal Suenens (1904-1996)

Vroeger werd het geloof binnen de christelijke gemeenschap gedragen door de familie, de onmiddellijke omgeving en door de christelijke waarden die door elkeen erkend werden als referentie, zeker op het vlak van het recht. Nu wordt het christelijk erfgoed niet meer automatisch overgeleverd; men is geen christen meer omdat zijn ouders christenen waren.

Jongeren willen nu zelf de waarden van het leven bepalen en verwerpen, of zijn sterk geneigd, de waarden die ze ontvingen vanuit familiale, sociale of kerkelijke traditie, te verwerpen. Dit is een uitdaging voor ons.

Als we het vandaag hebben over een ‘christen’, over wie spreken we dan? Zijn diegenen die deze naam dragen werkelijk gelovig? Hebben zij een persoonlijk geëngageerd en waardevol geloof? Mgr. Riobé (gewezen bisschop van Orléans, Frankrijk) aarzelde niet het volgende te schrijven:

“Er zijn minder praktiserenden maar de ware vraag is te weten hoeveel gelovigen er hun geloof beleven.”

We moeten inhoud geven aan de essentie van de christelijke boodschap. Wij hebben aan het christelijke volk op brede schaal de sacramenten toegediend, maar onvoldoende het ‘Evangelie’ doorgegeven. Dat is de werkelijkheid.
Christenen hebben nood aan een levendiger en persoonlijker dimensie van hun geloof. Velen moeten geholpen worden om de stap te zetten van een sociologisch christendom naar het volle christendom vanuit een overwogen en persoonlijke keuze.
De Kerk van morgen zal bestaan uit christenen die zich zullen losgevochten hebben uit hun omgeving om te komen tot een persoonlijk, duidelijk en verantwoordelijk geloof. Dàt zal de Kerk van morgen zijn.

Daar ligt de kern van het probleem. Hoe vandaag, in waarheid, het christelijk geloof doorgeven aan zovelen die onder de noemer ‘christen’ vallen? Een Kerk die gewoonweg ‘praktiserend’ is voldoet niet: het belangrijkste is dat ze haar geloof belijdt. We moeten getuigen van ons geloof en ernaar leven.
Het christendom? Dat is Jezus Christus levend in ons; een aanwezigheid die we moeten uitstralen. Het christendom is niet in de eerste plaats een korps opgebouwd rond een leer of een levenscode; het is vooreerst een verbintenis met God.

Een orthodox schrijver en martelaar, pater Alexandre Men, onderlijnde deze levensnoodzakelijke dimensie als volgt:

“Terecht heeft men gezegd: Christus heeft ons geen geschreven tekst nagelaten zoals Platon zijn dialogen. Hij heeft ons geen wet doorgegeven zoals Mozes. Hij heeft ook geen Koran gedicteerd zoals Mohammed. Hij heeft ook geen religieuze orde opgericht zoals Bouddha. Maar Hij heeft gezegd: ‘Ik zal bij u zijn tot aan het einde der tijden’. Daarin bestaat de grote genade van het christendom.”

“La liberté est un droit humain fondamental. Encore une fois : c’est la grandeur de la culture moderne que de pouvoir garantir la liberté de la personne. La culture moderne me dit que je suis libre, mais elle ne me dit pas ce que je dois faire”.

Cardinal De Kesel